ลั่วหยาง

ลั่วหยาง เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นในสมัยสงครามระหว่างรัฐ (จ้านกั๋วก่อนคริสต์กาล 403-221 ปี) อย่างไรก็ตามประวัติศาสตร์ของพื้นที่อันเป็นที่ตั้งของลั่วหยางนี้มีมาก่อนหน้านั้นยาวนานนับพันปี เนื่องจากตั้งอยู่ในเขตพื้นที่การดำรงชีพและการปกครองของบรรพบุรุษชาวจีนมาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ โดย ณ พื้นที่อันเป็นเมืองลั่วหยางในปัจจุบันก็ปรากฎหลักฐานทางประวัติศาสตร์มากมายทั้งใน สมัยเซี่ย (ศตวรรษที่ 21-17 ก่อนคริสต์ศักราช) ซาง (ศตวรรษที่ 17-11 ก่อนคริสต์ศักราช) โจวตะวันตก (ศตวรรษที่11 – 771 ปีก่อนคริสต์ศักราช)

ที่มาที่ไปของชื่อ ลั่วหยาง นั้น ลั่ว มาจากชื่อของแม่น้ำลั่ว ขณะที่คำว่า หยาง บ่งบอกว่าเมืองแห่งนี้อยู่ทางด้านทิศเหนือของแม่น้ำลั่ว ….

ลั่วหยาง ถือเป็นหนึ่งในเจ็ดราชธานีเก่าแห่งแผ่นดินจีน ร่วมกับ อันหยาง ซีอาน ไคเฟิง หางโจว หนานจิง และ ปักกิ่ง ซึ่งหากพลิกดูประวัติศาสตร์คำนวณรวมดูแล้วนั้น เมืองแห่งนี้ถือเป็นราชธานีของจีนมาหลายยุคหลายสมัย รวมระยะเวลายาวนานกว่าพันปี 13 ราชวงศ์ มีกษัตริย์หรือฮ่องเต้เคยประทับอยู่ที่เมืองนี้กว่า 105 พระองค์
การปรากฎหลักฐานอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรกในสถานะเมืองหลวงของลั่วหยางก็ คือ การย้ายเมืองหลวงจาก เฮ่าจิง ( บริเวณเมืองซีอานในปัจจุบัน)ไปยังทิศตะวันออกมายัง ลั่วอี้ ( ลั่วหยางในปัจจุบัน) ของโจวผิงหวัง เมื่อ ซึ่งถือเป็นการสิ้นสุดราชวงศ์โจวตะวันตก และเริ่มเข้าสู่ยุคโจวตะวันออก เมื่อเกือบ 2,800 กว่าปีก่อน

โดยในยุคต่อๆ มา ลั่วหยางก็เป็นเมืองหลวงของ ฮั่นตะวันออก ก๊กเว่ยของโจโฉในสมัยสามก๊ก (หรือ วุยก๊ก ที่คนไทยรู้จัก) จิ้นตะวันตก เป่ยเว่ย สุย (ในสมัยสุยหยางตี้) ถัง (ในสมัยพระนางบูเช็กเทียน หรือ อู่เจ๋อเทียน) ทั้งนี้หากสังเกตให้ดีก็จะพบว่าในอดีต ‘ลั่วหยาง’ นั้นมีสถานะคล้ายเป็นเมืองหลวงอะไหล่ เมืองหลวงสำรองของ ฉางอาน (ซีอาน) มาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็น ในสมัยโจว ฮั่น สุย ถัง

“นครลั่วหยางตั้งตระหง่านอยู่ริมฝั่งด้านทิศใต้ของแม่น้ำฮวงโห ทิศเหนือพิงภูเขาหมางซาน ทิศใต้อยู่ติดกับแม่น้ำลั่วสุ่ย ทิศตะวันออกใกล้กับเมืองหู่เหลา ทิศตะวันตกเป็นด่านหันหู่กวน รอบด้านปรากฎภูเขาล้อมรอบ กึ่งกลางเป็นที่ราบ นครลั่วหยางมีแม่น้ำสี่สายไหลผ่าน ทั้งตั้งอยู่ในภูมิประเทศอันตราย ทั้งมีทิวทัศน์งามสดใส ผืนดินอุดมสมบูรณ์ การคมนาคมสะดวกยิ่ง

“หลังจากที่สุยหยางตี้ฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ ก็เลือกสถานที่ในนครลั่วหยางตั้งเป็นราชธานีใหม่ … สุยหยางตี้ฮ่องเต้ยังถือนครลั่วหยางเป็นจุดศูนย์กลาง ขุดคลองต้ายุ่นเหอเชื่อมดินแดนตอนเหนือและใต้ เชื่อมบรรจบแม่น้ำห้าสายเข้าด้วยกัน ทำให้ลั่วหยางกลายเป็นศูนย์กลางการค้าและการคมนาคมของแผ่นดิน

Author: mo

Share This Post On

ขอรายการหรือสอบถามเพื่มเติมได้เลยนะครับ..

Your email address will not be published. Required fields are marked *